فرخ‌زاد ابن مسعود ابن محمود ( 444 - 451 ه . ق . ) ( 1025 - 1032 م . ) بعد از كشته شدن طغرل ، بزرگان كشور ، فرخ‌زاد پسر سلطان مسعود را به سلطنت برگزيدند . فرخ‌زاد در مدت سلطنت خود به خراسان لشكر كشيد و يكى از سرداران آلپ‌ارسلان را اسير كرد ؛ ليكن از جغرى بيك شكست خورد . ظهير الدين ابن مسعود ابن محمود ( 451 - 492 ه . ق . ) ( 1059 - 1098 م . ) بعد از مرگ فرخ‌زاد برادرش ابراهيم ملقب به ظهير الدوله به جاى او نشست . اولين اقدام ظهير الدوله سازش با جغرى بيك سلجوقى بود . طرفين توافق كردند كه هرچه را در تصرف دارند مالك آن شناخته شوند و به هيچ وجه چشم طمع به سرزمينهاى هم نداشته باشند . ظهير الدوله در سال 472 هجرى به فتح چند قلعه در هندوستان توفيق يافت . علاء الدوله مسعود ابن ابراهيم ( 492 - 509 ه . ق . ) ( 1098 - 1115 م . ) علاء الدوله بعد از درگذشت ظهير الدوله به تخت سلطنت نشست . در آغاز كار ، امير عضد الدوله ، شيرزاد فرزند خود را به حكومت هندوستان منصوب گردانيد . ارسلان شاه ابن مسعود ابن ابراهيم ( 509 - 511 ه . ق . ) ( 1115 - 1117 م . ) بعد از درگذشت علاء الدوله فرزندش ارسلان به جاى او نشست ، اما با مخالفت برادر خود شيرزاد مواجه شد . ارسلان شيرزاد را كشت و غير از بهرام شاه كه به سلطان سنجر در خراسان پناهنده شد ، برادران ديگر خود را زندانى كرد . در سال 511 هجرى بهرام شاه به اتفاق سنجر به غزنين روى نهادند . ارسلان شاه از آنها شكست خورد و به كمك سنجر ، بهرام شاه به سلطنت رسيد .